عملکرد و استانداردهای پارچه های محافظ UV{0}

UPF (عامل محافظت در برابر اشعه ماوراء بنفش) به عنوان معیار اصلی برای ارزیابی عملکرد مسدود کردن اشعه ماوراء بنفش- پارچه عمل می کند. در کشور من، استاندارد GB/T 18830-2023 اعمال می‌شود. این الزام می‌کند که یک محصول فقط زمانی می‌تواند به عنوان "محافظ در برابر اشعه ماوراء بنفش" برچسب گذاری شود که مقدار UPF آن از 30 تجاوز کند و میزان عبور UVA آن زیر 5٪ باقی بماند، با 50+ که بالاترین طبقه‌بندی را نشان می‌دهد. پارچه‌های خاصی که از فناوری «نخ اصلی» استفاده می‌کنند می‌توانند به مقادیر UPF 100+، 500+ یا حتی 1000+ دست یابند و به طور مؤثر بیش از 99.7 درصد از تابش فرابنفش را مسدود می‌کنند.

دوام پارچه‌های محافظ UV{0}}بسته به فرآیند تولید متفاوت است. پارچه‌های سنتی که با پوشش‌های شیمیایی درمان می‌شوند ممکن است پس از ۲۰ تا ۳۰ بار شستشو، مقادیر UPF خود را به زیر آستانه موثر (UPF> ۴۰) کاهش دهند. در مقابل، پارچه‌هایی که از فناوری نخ اصلی استفاده می‌کنند-که در آن عوامل محافظت کننده در برابر آفتاب-در مرحله ریسندگی مستقیماً در الیاف ادغام می‌شوند-می‌توانند در مقابل صدها شستشوی ماشینی مقاومت کنند و در عین حال عملکرد پایداری در برابر اشعه ماوراء بنفش- را حفظ کنند.

در حال حاضر، در حالی که بازار پارچه‌های{0}محافظ در برابر آفتاب رشد سریعی را تجربه می‌کند، همچنین با چالش‌های مختلف صنعتی، از جمله ادعاهای بازاریابی اغراق‌آمیز، فقدان استانداردهای یکپارچه، و مواردی که اثر محافظتی برخی محصولات به سرعت پس از شستشو کاهش می‌یابد، مواجه است. در نتیجه، مقررات و استانداردهای صنعت نیازمند تقویت بیشتر است.