رونمایی از مبانی پارچه های لباس

به عنوان ماده اصلی در تولید پوشاک، پارچه پوشاک نه تنها سبک و شخصیت لباس را مشخص می کند، بلکه مستقیماً بر نمایش بصری رنگ و شبح آن تأثیر می گذارد. پارچه‌ها از طیف متنوعی از مواد اولیه-از جمله پنبه، کتان، ابریشم و الیاف شیمیایی- مشتق می‌شوند و دارای بافت‌های ساختاری مختلفی مانند ساده، پارچه جناغی، ساتن و دنده هستند. در تولید پوشاک، پارچه معمولاً یک موقعیت محوری دارد. از آنجایی که اغلب بیش از 30 درصد از هزینه کل را تشکیل می دهد، تأثیر کیفیت آن بر محصول نهایی را نمی توان نادیده گرفت. پارچه ها را می توان به طور کلی به سه گروه اصلی دسته بندی کرد: پارچه های بافته شده، پارچه های بافتنی، و خز، پوست و چرم طبیعی (همراه با تقلیدهای مصنوعی آنها). لازم به ذکر است که پارچه های غیر بافته شده در بخش پوشاک نسبتاً غیرمعمول هستند و بنابراین از محدوده این بحث مستثنی هستند.

طبقه بندی های عمده پارچه
پارچه‌ها به سه دسته اصلی طبقه‌بندی می‌شوند: بافته‌شده، بافتنی، و خز/پوست طبیعی. پارچه های غیر بافته در اینجا مورد بحث قرار نمی گیرند. پارچه‌های بافته شده چهار زیر{2}}دسته اصلی را شامل می‌شوند: پارچه‌های سفید شده، رنگ‌شده، چاپی و نخی{3}}. پارچه‌های بافتنی بر اساس دوخت‌ها و ساختارهای بافتنی اصلی، معمولاً در لباس‌های ورزشی، لباس‌های زیر و موارد مشابه استفاده می‌شوند. خز، پوست و چرم طبیعی به دلیل خواص عایق حرارتی استثنایی و زیبایی لوکس خود مشهور هستند.